(J 8, 21-30)

 
Jezus powiedział do faryzeuszów: «Ja odchodzę, a wy będziecie Mnie szukać i w grzechu swoim pomrzecie. Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie».
Mówili więc Żydzi: «Czyżby miał sam siebie zabić, skoro powiada: Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie?»
A On rzekł do nich: «Wy jesteście z niskości, a Ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, Ja nie jestem z tego świata. Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Jeżeli bowiem nie uwierzycie, że Ja Jestem, pomrzecie w grzechach waszych».
Powiedzieli do Niego: «Kimże Ty jesteś?»
Odpowiedział im Jezus: «Przede wszystkim po cóż do was mówię? Wiele mam w waszej sprawie do powiedzenia i do osądzenia. Ale Ten, który Mnie posłał, jest prawdomówny, a Ja mówię wobec świata to, co usłyszałem od Niego». A oni nie pojęli, że im mówił o Ojcu.
Rzekł więc do nich Jezus: «Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że Ja Jestem i że Ja nic sam z siebie nie czynię, ale że mówię to, czego Mnie Ojciec nauczył. A Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną; nie pozostawił Mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba».
Kiedy to mówił, wielu uwierzyło w Niego.

Pomimo tego, że nie było żadnych cudów, uzdrowień i innych fajerwerków, wielu – słuchając tego dialogu – uwierzyło. Stało się tak, ponieważ słowa Jezusa miały moc. A miały moc, ponieważ On zawsze czynił to, co podoba się Jego Ojcu. Wiedział zaś, co podoba się Ojcu, ponieważ był cichy i pokornego serca. Można powiedzieć: nie przeszkadzał sobą.

Nie przeszkadzał również tym, którzy Go później krzyżowali - konsekwentny w cierpieniu nie mniej, niż w miłości. Możesz z tego wyciągnąć wniosek, ale udajesz, że nie wiesz jaki.

---

tagi: ewangelia 

	Czarny
	24 marca 2026 09:22

2     237    5 zaloguj sie by polubić