(Łk 19, 1-10)

Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A pewien człowiek, imieniem Zacheusz, który był zwierzchnikiem celników i był bardzo bogaty, chciał koniecznie zobaczyć Jezusa, któż to jest, ale sam nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić.
Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: «Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu». Zszedł więc z pośpiechem i przyjął Go rozradowany. A wszyscy, widząc to, szemrali: «Do grzesznika poszedł w gościnę».
Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: «Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś w czymś skrzywdziłem, zwracam poczwórnie».
Na to Jezus rzekł do niego: «Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł odszukać i zbawić to, co zginęło».

 

Jeśli wiatr zdmuchuje piach z korzeni sykomory, zaczynają one wrastać głębiej w ziemię, by zachować swoje właściwości. Jeśli natomiast nawiewanego piachu jest tak dużo, że przykrywa jej gałęzie – te zamieniają się w korzenie i sykomora może dalej rosnąć.

Bez względu na to, czy jesteś nadęty, czy wycofany, ty również należysz do dzieci Abrahama, w związku z czym twoje zdolności regeneracji są większe, niż przypuszczasz. W dodatku, jakby co, najlepiej wzywa się Boga z wierzchołka amplitudy swojego upokorzenia – wtedy nawet nie trzeba nic mówić. Jednak najlepsza wiadomość jest taka, że czasem nadarza ci się sposobność wdrapania tam, gdzie rośnie ludzka drwina, po to tylko, by Go zobaczyć.

---

tagi: ewangelia 

	Czarny
	18 listopada 2025 10:40

3     299    4 zaloguj sie by polubić