(Łk 18, 35-43)

Kiedy Jezus przybliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał przeciągający tłum, wypytywał się, co to się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi.
Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!»
Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie.
A gdy się przybliżył, zapytał go: «Co chcesz, abym ci uczynił?»
On odpowiedział: «Panie, żebym przejrzał».
Jezus mu odrzekł: «Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła».
Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.

 

Niewidomy żebrak jest typowym mieszkańcem tego świata: nic nie widzi, bo błądzi we mgle, natomiast wszystko to, co ma, otrzymał w darze. Czasem zdaje sobie z tego sprawę i ożywia się, szukając pomocy. Czasem o tym nie wie i śpi, przygarniając pod siebie piach z drogi, przy której się ułożył.

Pan Jezus codziennie przechodzi obok twojego legowiska. To, jak się zachowasz, to twoja sprawa, ale zaprawdę, nigdy nie ufaj tym, którzy w kwestii twojej wiary zalecają powściągliwość.

---

tagi: ewangelia 

	Czarny
	17 listopada 2025 10:09

4     378    8 zaloguj sie by polubić