(J 6, 30-35)

 
Jezus powiedział do ludu: «Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. Powiedziałem wam jednak: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie. Wszystko, co Mi daje Ojciec, do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę, ponieważ z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał.
Jest wolą Tego, który Mnie posłał, abym nic nie stracił z tego wszystkiego, co Mi dał, ale żebym to wskrzesił w dniu ostatecznym. To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym».

 

Jesteś w podobnej sytuacji, co powyżsi Izraelici. Oni widzieli „na żywo” Pana Jezusa, gdy chodził po Palestynie, jednak nie za bardzo widzieli w Nim Boga. Ty widzisz natomiast głodnych, wnerwiających, chorych, w więzieniu itp. Ale czy widzisz w nich Jezusa Chrystusa? Czy widzisz Go w nich tak na serio? Odpowiedź jest bardzo ważna, bo – gdyby posługiwać się sprawiedliwością – należałoby zastosować zasadę: na ile procent Go w nich widzisz – na tyle będziesz wskrzeszony w dniu ostatecznym…

I właśnie w ten sposób, trochę żartem, a trochę nie, klucząc i potykając się o ostre przedmioty, błądząc i nabijając sobie guzy, dochodzisz do budynku „Boże Miłosierdzie”. To jest coś w rodzaju przytułku dla rozczarowanych sobą. Tutaj przyjmowani są wszyscy, nawet ci ślepi jak krety. Warunek przyjęcia jest tylko jeden: swoją ślepotę musisz zauważyć.

---

tagi: ewangelia 

	Czarny
	22 kwietnia 2026 10:14

4     220    6 zaloguj sie by polubić