(Mt 4, 12-17. 23-25)

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:
«Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».
Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».
I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których nękały rozmaite choroby i dolegliwości: opętanych, epileptyków i paralityków. A On ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.

Zawsze istnieje możliwość, że się nawrócisz. Że światło, które codziennie wschodzi przed tobą przyjmiesz nareszcie jak naręcza złotych prezentów. Że liczba znaków, które mrowią się dookoła ciebie przekroczy masę krytyczną i wybuchnie ci prosto w twarz lub w serce.

Nie jest to jednak pewne, bo wiele zależy od tego, z którego alfabetu – służącego do odczytywania tych znaków – korzystasz. I tak: reakcją na to, co do ciebie przychodzi może być zachwyt, może być obrzydzenie, może być nią również pogwizdująca obojętność. Dlatego bywa, jak to mówią, różnie i nikt nie wie, ilu z uzdrowionych przez Pana Jezusa poszło potem za Nim, ilu słuchało tego, co mówi i próbowało wprzęgać to w swoje życie.

A ilu zostało w cienistej krainie śmierci, w Galilei pogan na zawsze i nazwało ją dniem powszednim, szarzyzną życia…

---

tagi: ewangelia 

	Czarny
	7 stycznia 2026 08:29

0     184    5 zaloguj sie by polubić